Liturgia Słowa w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata zawsze pokazuje, jak bardzo to Król wyjątkowy: inny od naszych wyobrażeń, inny od doświadczenia władcy politycznego. Zapewni coś, czego żaden władca na ziemi zapewnić nie może: zbawienie, pojednanie z Bogiem całego świata (DRUGIE CZYTANIE).
Na jeden szczegół zwraca uwagę Liturgia. Dawid, królujący w jednym z królestw, zostaje uznany królem przez wszystkie pokolenia Izraela (PIERWSZE CZYTANIE). Skazany Jezus, o którym mówią „król”, choć z szyderstwem i śmiechem, zostaje uznany za króla przez jednego z łotrów (EWANGELIA). Zresztą, natychmiast używa swojej królewskiej prerogatywy.
Król Wszechświata nie będzie moim Królem, dopóki za Króla Go nie uznam.
Jutro Niedziela; Ks. Przemysław Śliwiński, Ks. Marcin Kowalski
